هنگامی که حضرت علی (ع ) بدن حضرت زهرا(س ) را کفن می کرد وقتی که می خواست بندهای کفن را

ببندد صدا زد: ای ام کلثوم  ای زینب  ای سکینه  ای حسن  ای حسین (هلمو تزودوا من امکم ....) بیائید و از

دیدار مادرتان توشه برگیرید که وقت فراق ولقاء در بهشت است .

حسن و حسین امدند با آه و ناله فریاد می زدند :ای مادر حسن  ای مادر حسین    وقتی که به حضور جدمان

رسیدی سلام ما را به او برسان به او بگو: بعد از تو در دنیا یتیم ماندیم .آه چگونه شعله ی غم دل  از فراق

پیامبر(ص) و مادرمان خاموش گردد؟ امیر مومنان می فرماید : من خدا را گواه می گیریم که فاطمه (س ) ناله

جانکاهی کشید و دست های خود را دراز کرد و فرزندانش را مدتی به سینه اش چسباند ناگاه شنیدم هاتفی از

آسمان صدا زد ( یا اباالحسن  ارفعها عنها لقد ابکیا و الله ملائکه السماء :  ای اباالحسن  حسن و حسین (ع ) را

از روی سینه مادرشان بلند کن که سوگند به خدا این حالت آنها  فرشتگان آسمان را به گریه انداخت ) آنگاه

علی (ع ) آنها را از سینه مادرشان بلند کرد .