افسوس که عمری پی اغیار دویدیم                                                از یاربماندیم و به مقصد نرسیدیم

سرمایه زکف رفت تجارت ننموندیم                                               جز حسرت و اندوه متاعی نخریدیم

بس سعی نمودیم که ببینیم رخ دوست                                            جانها به لب آمد رخ دلدار ندیدیم

ما تشنه لب اندر لب دریا متحیر                                                    آبی بجز از خون دل خود نچشیدیم

ای بسته به زنجیر تو دلهای محبان                                         رحمی که دراین بادیه بس رنج کشیدیم

رخسار تو در پرده نهان است و عیان است                                    بر هرچه نظر کردیم رخسار تو دیدیم

چندان که به یاد تو شب و روز نشستیم                                        از شام فراغت چو سحرگه ندمیدیم

تا رشته طاعت به تو پیوست نمودیم                                          هر رشته که بر غیر تو بستیم بریدیم

شاها به تولای تو در مهد غنودیم                                                    بر یاد لب لعل تو ما شیر مکیدیم

ای حجت حق پرده زرخسار برافکن                                                  کز هجر تو ما  پیرهن صبر دریدیم

ما چشم به راهیم به هر شام و سحرگاه                                            در راه تو از غیر خیال تو رهیدیم

ای دست خدا دست برآور که ز دشمن                                    بس ظلم بدیدیم و بسی طعنه شنیدیم

شمشیر کجت راست کند قامت دین را                                          هم قامت مارا که زهجر تو خمیدیم

شاها ز فقیران درت روی مگردان                                                  بر درگهت افتاده به صد گونه امیدیم

                                                                         مرحوم حجت الاسلام حاج میرزا علی اکبر نوقانی